Danıştay 4. Daire E.2022/3399 K.2023/673

Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyon kararlarına istinaden 2011/9, 10, 11, 12 dönemleri için re’sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının ilgili dönem matrahlarının belirlenmesi için takdire sevk edildiği 26/12/2016 tarihi itibarıyla 213 sayılı Kanunun 114/2. maddesinde öngörülen beş yıllık zamanaşımı süresinin durduğu, duran zamanaşımının, davacı hakkındaki 27/02/2017 tarihli takdir komisyonu kararının vergi dairesine tevdi edildiği 17/04/2017 tarihini takip eden günden itibaren işlemeye devam ettiği ve dava konusu vergi ve cezaları içeren ihbarnamelerin ise 22/04/2017 tarihinde zamanaşımı süresi içinde davacıya tebliğ edildiği anlaşıldığından,

dava konusu olayda re'sen tarh nedeninin bulunup bulunmadığı yönünden işin esasının incelenmesi gerektiği, İstanbul Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı yazısına istinaden, davacının ilgili yılda, hakkında sahte belge düzenlemek fiili nedeniyle vergi tekniği raporu bulunan ... Metal İnş. San. Tic. Ltd.

Şti.'den olan alımları nedeniyle söz konusu rapordaki tespitlerin incelenmesi sonucu, düzenlenen faturaların gerçek bir ticari faaliyete dayanmayan sahte belgeler olduğu anlaşıldığından, yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, mal alışlarının gerçek olduğu ödemelerin banka yoluyla ve çekle yapıldığı ve tarhiyatın zamanaşımına uğradığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.