Danıştay 4. Daire E.2022/3613 K.2023/2005

Dava konusu istem: Davacı tarafından, adına düzenlenen 20/01/2016 tarih ve 2016/490 sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu ödeme emrinin dayanağı 2 no.lu ihbarnamelerin iptali istemiyle açılan davaların bozulması üzerine yeniden verilen karalarda, …. Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile önceki kararında ısrar edilerek davanın reddine, ... Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile bozma kararına uyularak davanın reddine karar verildiği anlaşıldığından, ödenmeyen amme alacağının tahsili için düzenlenen dava konusu ödeme emrinin gecikme faizine ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.