Danıştay 4. Daire E.2022/4035 K.2023/397

Dava konusu istem: Davacı adına, yapmış olduğu katma değer vergisi dahil 3.008.726,24 TL tutarındaki yat donanım ve montaj işi için fatura düzenlememek suretiyle kayıt ve beyan dışı hasılat elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 2011 yılı için re'sen tarh edilen kurumlar vergisinin ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirketin ortağı ve müdürü … ile ortağı ve müdürü olduğu diğer üç şirket ve davacı şirketin banka hesaplarında gerçekleşen para hareketlerine ilişkin olarak yapılan inceleme kapsamında,. Dış Ticaret. A.Ş. üzerinden İran'a satışı yapılan yata ilişkin olarak, söz konusu yatın gövdesinin Mısır'dan.

Ltd. tarafından satın alındığı, daha sonra Türkiye'ye getirilerek davacı şirket tarafından yat üzerinde aksesuar donanımı, elektrik işleri, seyir aletlerinin satın alınması ve montajı gibi işlerin yapıldığı ve 2011 yılının sonuna doğru tamamlanan yat üzerinde yapılan işler için davacı şirket tarafından yapılan harcama tutarı ve işçilik bedelinin 800.000 EUR civarında olduğu hususlarının, bizzat davacı şirketin müdürü …'ın imzasının bulunduğu 04/11/2014 tarihli inceleme tutanağıyla ortaya konulduğu, daha sonra söz konusu yatın sahiplik belgesinde davacı şirketin adının yazılı olduğunun anlaşılması üzerine,

bu durumun nedeni sorulduğunda, şirket müdürü tarafından, yatın.

Marine Ltd. tarafından satın alındığı, yat kayıt işlemleri sırasında kendilerinin beyanı üzerine davacı şirketin adının yazıldığı, davacı şirketin yat inşası yapan bir firma değil, yatlara bakım ve onarım hizmeti yapan bir firma olduğunun ifade edildiği, söz konusu hususların da şirket müdürünün imzasını taşıyan 01/12/2014 tarihli inceleme tutanağına bağlandığı, bu şekilde farklı tarihlerde düzenlenen tutanaklarla açık bir şekilde davacı şirketin faaliyet konusunun yatlara bakım ve onarım hizmeti olduğu ve bu faaliyet kapsamında 2011 yılında 800.000 EUR civarında maliyete katlanılarak yat donanım ve montaj işi yapıldığının tespit edildiği,

üçüncü kişilere ait banka hesaplarında gerçekleşen para hareketlerine ilişkin olarak da, davacı şirketin parça alımına ilişkin ödeme yapılan firmaların bulunduğu, dolayısıyla, dava dilekçesinde yer alan, şirketin yalnızca marina işletmeciliği işi ile iştigal ettiği, yat donanım ve montaj işinin başkalarına yaptırıldığı iddialarına itibar edilmesinin mümkün olmadığı, kaldı ki, söz konusu iddiaların ispatına ilişkin olarak herhangi bir belgenin de sunulmadığı dikkate alındığında, davacı şirket tarafından, 2011 yılında gerçekleştirilen yat donanım ve montaj işinden elde edilen hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı sonucuna varıldığından,

dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı, tekerrürün dayanağı olan vergi ziyaı cezasına yönelik olarak yapılan ara karara davalı idare tarafından verilen cevapta, vergi inceleme raporlarına istinaden, vergi ziyaı cezalı olarak 2011/1-12 dönemi için kurumlar vergisi, 2011/10-12 dönemi için geçici vergi, 2011/12 dönemi için katma değer vergisi, 2012/3 dönemi için katma değer vergisi ve 2014/4-10 dönemleri için katma değer vergisi tarhiyatları yapıldığı, birden fazla dönemde vergi ziyaı fiilini işlemiş olması nedeniyle cezaların tekerrür fiili dikkate alınarak kesildiği,

yapılan tarhiyatların Mahkemelerinin (bozma kararı öncesi esas sayıları olan) …, …, …, … ,… esasına kayden dava konusu edildiği belirtilmiştir.

Bu durumda, tekerrürün dayanağı olarak belirtilen ve yukarıda esas numaraları belirtilen diğer vergi ziyaı cezalarının iş bu dosyaya ait ihbarnamenin tebliğ edildiği 03/04/2015 tarihinde tebliğ edildiği dikkate alındığında, tekerrür hükümlerinin uygulanması için ilk vergi ziyaı cezasının kesinleştiği yılı takip eden takvim yılı başından itibaren vergi ziyaına sebebiyet verilmesi gerektiğinden, birden fazla dönemde vergi ziyaı fiili işlendiği gerekçesiyle dava konusu dönem için kesilen vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümleri uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ..

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.