Danıştay 4. Daire E.2022/4163 K.2022/4341

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle tarh edilen 2010/12 ve 2011/3,4,10 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda. Mahkemelerinin önceki kararının. Vergi Dairesi mükellefi. Otomotiv İnşaat Nakliyat San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınan faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyata ve özel usulsüzlük cezalarına ilişkin kısmı kesinleştiğinden bu aşamada uyuşmazlığın bozulan kısma münhasır kaldığı; davacı adına fatura düzenleyen. Vergi Dairesi mükellefi. İnşaat ve İnşaat Malz. San. Tic. Ltd.

Şti. hakkında yapılan incelemelerde bu mükellefin düzenlediği faturaların sahte olduğunun, gerçek ticari faaliyetinin bulunmadığının açık ve somut olarak ortaya konulduğu anlaşıldığından bu mükelleften alınan faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan cezalı tarhiyatlarda ve kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyize konu kararın düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz İncelemesi Üzerine Verilecek Kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltilerek onanmasına karar verileceği hükmü yer almaktadır.

Aynı Kanunun 31. maddesinde, yargılama giderleri ile ilgili olarak bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "diğer kanunlardaki yargılama usulü ile ilgili hükümler" başlıklı 447. maddesinde yer alan "mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince uyuşmazlıkta uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 323. maddesinde "vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti" yargılama giderleri arasında sayılmış.

326. maddesinde ise, kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği düzenlenmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164. maddesinde avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği, 168. maddesinin son fıkrasında ise, avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, bakılan davanın davacı tarafından vekille takip edildiği, ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verildiği ve "davacı vekili için Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1300 TL vekalet ücretinin davalı idarece davacıya verilmesine" hükmedildiği, temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Danıştay Dördüncü Dairesinin 08/12/2020 tarih ve E:2016/12308, K:2020/5319 sayılı kararı ile Mahkeme kararının davanın kabulüne ilişkin kısmının kısmen onandığı, kısmen bozulduğu; ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile de söz konusu bozma kararına uyularak davanın reddine karar verildiği ve "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 2.840,00 TL vekalet ücretinin davalı idare tarafından davacıya ödenmesine" hükmedildiği görülmüştür.

Bu durumda, Vergi Mahkemesince, 31/12/2015 tarihli karar ile davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmesi üzerine, davayı vekille takip eden davacı tarafça vekalet ücretine hak kazanıldığı ve "davacı vekili için Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1300 TL vekalet ücretinin davalı idarece davacıya verilmesine" hükmedildiği,

sonrasında ise 28/02/2022 tarihli karar ile davanın kalan kısma münhasır olarak reddine karar verildiğinde, davacı lehine "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 2.840,00 TL vekalet ücretine" hükmedilmesini gerektiren yeni bir durumun oluşmadığı anlaşılmış olup, bu husus 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu uyarınca yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilebilecek hallerden olduğundan,

kararda sehven yapılan bu hatanın "daha önce tahsil edilmemiş ise davacı vekili için Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1300 TL vekalet ücretinin davalı idarece davacıya verilmesine" şeklinde düzeltilerek kararın onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.