Danıştay 4. Daire E.2022/4429 K.2022/9154

Dava konusu istem: Davacı adına, 2012 yılına ait defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle önceki yıldan devreden katma değer vergisi dikkate alınmak suretiyle yeniden oluşturulan tablo uyarınca re’sen tarh edilen ... dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; ilgili yıla ilişkin yasal defter ve belgeleri mücbir sebep hali bulunmaksızın incelemeye ibraz etmeyen, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama aşamasındaki talebi üzerine defter ve belgelerin ibrazı için Dairece yapılan ara kararına rağmen öngörülen süre içerisinde ara kararı gereğini yerine getirmeyen,

devam eden yargılama nedeniyle ispat külfeti kendisine düşen ve vergi idaresinin denetim ve incelemesine ilişkin iddiası dışında defter ve belgelerin ibraz edilmemesi için hukuken kabul edilebilir bir sebep de ileri sürmeyen davacıya ait katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle ilgili dönemlere ilişkin olarak yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan tebligatın usulsüz olduğu, defter ve belgeler için 5 yıllık muhafaza ve ibraz süresi dolduğundan dolayı zayi olduğu ve bu sebeple mücbir sebebe dayandırılmasının gerekli olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.