Danıştay 4. Daire E.2022/4811 K.2023/616

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen …/…, …, …, … ve …. dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava konusu cezalı tarhiyatın ve özel usulsüzlük cezasının. Kağıt Ürünleri Pzr. Loj. İht. İhr. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen faturalardan kaynaklı kısmı yönünden onandığından uyuşmazlığın bu aşamada,. Vergi Dairesi mükellefi. Petrol Ürn. Pzr. Loj. Hizm. San. Tic. Ltd.

Şti. tarafından düzenlenen faturalardan kaynaklanan tarhiyat ve özel usulsüzlük cezasına ilişkin olduğu, adı geçen mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer verilen tespitlerin incelenmesinden, bu mükellefin sahte fatura düzenleyicisi olduğu, davacıya düzenlediği faturalara isabet eden katma değer vergisi indirimlerinin reddi ile yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatın hukuka aykırı olmadığı, Vergi Usul Kanunun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası bakımından ise, maddede belirtilen şartlar gerçekleşmediğinden hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından kararın kabule ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.