Danıştay 4. Daire E.2022/4897 K.2022/4651

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2017/6, 7, 8, 9, 10 dönemleri için re’sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının fatura aldığı … mükellefi. Lojistik Gıda Temizlik San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun tetkikinden, adı geçen mükellef tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmadığı anlaşıldığından, söz konusu faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı, harcamaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalarla belgelendirilmesi, 213 sayılı Yasanın 353. maddesinin 1. bendinde özel usulsüzlük cezası kesilmesi gereken eylemler arasında gösterilmediği için kesilen ceza maddenin öngörülüş amacına uygun düşmediğinden, davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E: …, K:.. sayılı kararının davacı tarafından temyizi üzerine Dairelerinin istinaf aşamasında karar verdiği tarih olan 27/01/2022 tarihinde geçerli olan konusu iki yüz altmış iki bin Türk lirasını aşmayan vergi davaları temyiz edilebilecek kararlar arasında yer almadığı gerekçesiyle İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48/6. maddesi uyarınca, temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu tarhiyatın hukuka uygun olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.