Danıştay 4. Daire E.2022/5100 K.2023/4057

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlediğinden bahisle 2018 yılı için re'sen tarh edilen tekerrür uygulamalı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesince verilen …tarih ve E: …, K: …sayılı kararda; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden ilgili yılda düzenlenen faturaların sahte faturalar olduğu sonucuna varıldığından yapılan cezalı tarhiyat ile kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılmasının kanunda yer alan düzenlemeye uygun yapıldığından tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; tekerrüre ilişkin artırım tutarının, kesinleşen cezadan fazla olamayacağı, dava konusu kurumlar vergisi üzerinden verginin üç katı tutarında kesilmesi gereken vergi ziyaı cezasının artırılmasına neden olan 2016/07 dönemine ait vergi ziyaı cezasının 40,94 TL olarak kesinleştiği anlaşıldığından artırım tutarının 40,94 TL'ye isabet eden kısmında hukuka aykırılık, belirtilen tutarı aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle istinaf başvurusunun kısmen reddine kısmen kabulüne, mahkeme kararının kısmen kaldırılmasına, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ihbarnamelerin düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunmayan kanun hükmünün uygulanmaması gerektiği, usule uygun tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığından kararın aleyhe hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.