Danıştay 4. Daire E.2022/5503 K.2022/9375

Dava konusu istem: Davacı adına, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30/1. maddesi uyarınca 2010/1,2 dönemlerine ilişkin olarak takdir komisyonu kararına istinaden re'sen tarh eden vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının 2010 yılında, hakkında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlediği hususunda vergi tekniği raporu bulunan Ümraniye Vergi Dairesi mükellefi. Lojistik Destek Hiz. Ltd.

Şti.'nden alışları olduğundan bahisle, takdir komisyonuna sevk edilerek, ilgili dönemlerde Ba-Bs karşılaştırmasında tespit edilen alışlarına isabet eden katma değer vergisinin reddedilmesi suretiyle tespit edilen matrahı üzerinden tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin iptali istemiyle açılan davada, anılan firma hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer verilen tespitlerin bu şirketin ilgili dönemde düzenlediği faturaların sahte belge olduğunu ortaya koyacak nitelikte somut tespitler olduğu, bu şirket tarafından, hakkında düzenlenen raporlara istinaden yapılan cezalı tarhiyatlara dava açılmadığı,

davacı adına yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle Vergi Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından mal alım satımı yapılan şirketin yaptığı usulsüz işlemlerden haberdar olamayacağı, hukuki bir bağının olmadığı şirketin usulsüz işlemleri nedeniyle sorumlu tutularak hukukun tüm prensiplerinin yok sayıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Davacının, bir kısım sahte faturaya dayalı olarak haksız KDV indiriminden yararlanmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verdiğinden bahisle dava konusu cezalı tarhiyatın gerçekleştirildiği anlaşılmakta ise de, gerek davalı idarece, gerekse kararı cezalı tarhiyata dayanak alınan takdir komisyonunca,

resen tarh nedeninin mevcudiyetine (sahte faturaların defterlere kaydedilmek suretiyle KDV indiriminde kullanıldığına) ve dava konusu dönemlerde tarhı gereken ödenecek fark KDV bulunduğuna (sahte olduğu ileri sürülen faturalarda yer alan KDV'lerin indirimleri reddedilmek ve varsa dava konusu döneme ait diğer indirilecek KDV tutarları ile önceki dönemden devreden indirilecek KDV tutarları da dikkate alınmak suretiyle beyan tablosu yeniden düzenlendiğinde, dava konusu dönemde ödenecek fark KDV çıktığına) dair herhangi bir araştırma, inceleme yapılmadığı görülmekle,

bu haliyle varsayıma ve eksik incelemeye dayalı olarak gerçekleştirildiği sonucuna varılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.