Danıştay 4. Daire E.2022/5577 K.2022/7366

Dava konusu istem: Davacı adına, defter ve belge ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2009/1,2,3,5,9,12 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi ve mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu tek kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile özel usulsüzlük cezalarına dair hüküm fıkraları onanarak kesinleştiğinden, uyuşmazlığın, vergi ziyaı cezalarının tek katı aşan kısmına münhasır kaldığı, olayda, davacı tarafından, 2009 yılına ait defter ve belgelerin iş yerini su basması nedeniyle zayi olduğu belirtilmesine rağmen, mahkemeye zayi belgesi sunulmadığı,

söz konusu su baskınına ilişkin olarak Türk Ticaret Kanunu'nun 68. maddesinin 4. fıkrası doğrultusunda zayi belgesi verilmesi istemiyle ilgili mahkemeye yapılmış herhangi bir başvurusunun veya mahkeme kararının da bulunmadığı sabit olduğundan, 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine ve 341. maddesinin 2. fıkrasına göre üç kat vergi ziyaı cezasının uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle bozulan kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, itfaiye memurları tarafından tutulan 17/07/2014 tarihli tutanak incelendiğinde, belgelerin ibraz edilmesinin imkansız olduğunun açıkça görüldüğü, buna rağmen, mahkeme tarafından bu durumun hiçbir şekilde dikkate alınmadığı, sanki talep edilen belgelerin ortada hiçbir mücbir sebep olmaksızın keyfi olarak sunulmamış gibi Ticaret Kanunu'nun 68. maddesinin 4. fıkrasına dayanılarak haksız ve hukuka aykırı bir şekilde davanın reddine karar verildiği,

dosya kapsamında her ne kadar zayi belgesi olmasa da dosya kapsamındaki diğer hususları, diğer bir ifadeyle beyanları açıkça teyit eden bu tutanağın dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu incelendiğinde, dere yatağının taşması sonucu iş yerinde meydana gelen su baskınının açık bir şekilde mücbir sebep olarak düzenlendiği, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmediği, belgelerin zayi olmasına ilişkin durumun illa mahkemeden alınacak olan zayi belgesi ile ispatlanmasının şart olmadığı belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 12/10/2020 tarih ve E:2016/20354, K:2020/3699 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.