Danıştay 4. Daire E.2022/5692 K.2023/3515

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinin göndermede bulunduğu, 04/02/2011 tarih ve 27836 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307. maddesinde feragat, davacının talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olarak tanımlanmış; 310. maddesinde, feragat ve kabulün hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabileceği; 311. maddesinde ise, feragat ve kabulün kesin hüküm gibi sonuç doğuracağı yönünde düzenleme yapılmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; davacının 2016 ve 2017 yılları hesaplarının incelenmesi sonucu hakkında sahte fatura düzenlendiğine dair vergi tekniği raporu bulunan firmalardan alınan faturalarda gösterilen katma değer vergilerinin indirim konusu yapıldığının tespiti üzerine indirim konusu katma değer vergilerinin reddi suretiyle yapılan dava konusu cezalı tarhiyatların kaldırılması istemiyle açılan davanın kabulüne dair ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının.

Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davalı idare istinaf başvurusunun kabulüne, kararının kaldırılıp davanın reddine karar verildiği anlaşılmakta olup, bu kararın bozulması istemiyle davacı vekili tarafından süresinde yapılan temyiz başvurusunun ardından, davacı vekili tarafından 22/03/2023 tarihinde Avukat Portal üzerinden gönderiliip kayda giren dilekçe ile de temyiz isteminden feragat ettiği görülmektedir.

Bu durumda, 22/03/2023 tarihinde kayda giren dilekçe ile temyiz başvurusundan vazgeçildiğinin bildirildiği anlaşıldığından, feragat nedeniyle temyiz istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.