Danıştay 4. Daire E.2022/5796 K.2022/5108

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle tarh edilen 2016/1 ila 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesince verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararda; davacı şirket tarafından 2016 yılında düzenlenen faturaların, gerçek bir ticari faaliyete dayanmayan sahte belgeler niteliğinde olduğu kanaatine ulaşıldığından, dava konusu dönemler için yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu katma değer vergisi tarhiyatı ile aynı maddi olaya dayanarak tarh edilen 2016 yılı kurumlar vergisi ile 2016/1-3,4-6,7-9,10-12 dönemlerine ilişkin geçici vergilerine karşı açılan davayı kabul eden Mahkeme kararına karşı davacı ve davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine …Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla davacı istinaf başvurusu ret (gerekçeli), davalı istinaf başvurusu kabul, kaldırma, dava süre ret kararı verdiğinin görüldüğü; istinafa konu karar usul ve hukuka uygun olduğundan, kaldırılmasını gerektiren bir nedenin bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, şirketin mükellefiyetinin re'sen terkin edilmesi ile birlikte sisteme girişinin de engellendiği, yapılan işlemlerde ve verilen kararda hukuka uyarlık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.