Danıştay 4. Daire E.2022/5894 K.2022/7740

Dava konusu istem: Davacı adına, bazı satışlardan elde edilen hasılatın kanuni defterlere intikal ettirilmeyerek dönem kazancının eksik beyan edildiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2010/1-3,4-6,7-9,10-12 dönemleri vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu geçici vergi asıllarının kaldırılmasına dair hüküm fıkrası ile geçici vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir kata isabet eden kısmı yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrası onanarak kesinleştiğinden, uyuşmazlığın, vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısmına münhasır kaldığı,

olayda, geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin olarak alınan bir vergi olması nedeniyle ve müstekâr hale gelen Danıştay kararlarında da bu tür olaylarda asgari ceza haddinin uygulanmasına işaret edildiğinden geçici vergiye bağlı olarak kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle bozulan kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 341. maddesinde vergi ziyaı cezasının tanımlandığı, 344. maddesinde de vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde vergi ziyaı cezasının üç kat olarak uygulanacağının belirtildiği, mükellefin defter ve belgelerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporu ile vergi ziyaı cezasına 359. maddedeki fiillerle sebebiyet verildiği ortaya konulduğundan ve geçici vergi ile ilgili olarak kanun maddelerinde istisnai, özel bir düzenleme yer almadığından vergi ziyaı cezasının üç kat olarak uygulandığı belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 05/11/2020 tarih ve E:2016/21184, K:2020/4224 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.