Danıştay 4. Daire E.2022/5909 K.2022/9593

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2010/6 ilâ12 dönemlerine ilişkin olarak 28/09/2015 tarihinde ihtirazi kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannameleri üzerine tarh edilen katma değer vergisi, damga vergisi, hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Mahkemenin temyize konu kararıyla; davacının Rami Vergi Dairesi mükellefi ... adlı mükellefden aldığı faturaları kayıt ve beyanlarına intikal ettirdiğinin tespit edilmesi üzerine dava konusu cezalı tarhiyatın yapıldığı, adı geçen mükellefçe davacıya düzenlenen faturaların gerçek bir alım-satım ilişkisine dayanmadığı, söz konusu faturalarda yer alan KDV'lerin indirimlerden reddinde ve yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Eleştiri konusu yapılan faturaların gerçek olduğu, tüm bu nedenlerle yapılan işlemin hukuka aykırı olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.