Danıştay 4. Daire E.2022/6256 K.2022/7694

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2010/7,8,9,12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı tarhiyatlar yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrası ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına dair hüküm fıkrası onanarak kesinleştiğinden, uyuşmazlığın, vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısmına münhasır kaldığı, davacının uyuşmazlık konusu dönemde aldığı faturaların sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı olduğu sonucuna varıldığı, bu durumda, söz konusu vergi ziyaının 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin b. bendinde öngörülen fiille meydana getirilmiş olması karşısında cezanın üç kat kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle bozulan kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, denetime konu dönemde yapılan iş hacminin 232.810,20 TL olduğu, ilgili dönemlerde 72 adet fatura kesildiği, 2010/Mart ila Haziran dönemlerinde işçi sayısının 3, Temmuz ila Aralık dönemlerinde ise 2 olduğu, yapılan işin hacminin ve mahiyetinin belli olduğu, yine demirbaşında kayıtlı alet edevatın miktarı ve niteliğinin de resmi belgeler ile ortada olduğu,

işin uzmanı olmayan, dışarıdan bakan herhangi bir vatandaşın dahi bu büyüklükteki bir işletmenin böylesine bir işi dışarıdan yardım almadan kendi öz kaynakları ile yapmış olmasının mümkün olmadığını bilebileceği, davalı idarece ve Mahkemelerce ısrarla fiili gerçeğin görmezden gelindiği, fiili gerçek ortadayken bu konu araştırılmak yerine dava dışı mükellefin mal ve hizmet aldığı kişilerin salt vergi borcundan kurtulmak için ortaya attığı iddialardan yola çıkılarak, birtakım varsayımlara ulaşılarak mahkûm edildiği, söz konusu fiil nedeniyle açılan ceza davasında beraat kararı verildiği,

ceza mahkemelerince olayın oluşuna ilişkin yapılan tespitlerin Vergi Mahkemesini de bağladığı, Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmadan karar verildiği, basit bir inceleme ile dahi haklılığının tespit edilebileceği belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 22/04/2021 tarih ve E:2016/12741, K:2021/2437 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.