Danıştay 4. Daire E.2022/6444 K.2023/2418

Dava konusu istem: Davacı adına, "..." adlı internet sitesi vasıtasıyla satış yaparak elde ettiği ticari kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2009/1,2,3,4,5,6,7,8,11,12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesinden, "..." adıyla "... Bilgi Teknolojileri San. Tic.

A.Ş."ye ait internet sitesi üzerinden Tahtakale ve Merter bölgesinde 2. el pazarcılardan aldığı ürünleri sattığı, karşılığında kar marjının %15 olduğu, bu oranın da %10' unun ilgili siteye komisyon olarak ödendiği, kendisine kalan kâr oranının ise % 5 olduğu, anılan raporda katma değer vergisi matrahının bu kesintileri de kapsaması gerektiği, bu matrah tutarı üzerinden %18 vergi oranı esas alınarak davacı tarafından tekstil ürünü yanısıra kırtasiye ürünleri satışının da yapıldığı belirtildiğinden yapılan satışların tümü üzerinden %18 katma değer vergisi uygulanarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık olmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı tarafından, davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yöneltilen temyiz istemi Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 13/04/2022 tarih ve E:2022/239, K:2022/436 sayılı kararı ile bozmaya uygunluk yönünden reddedilerek uyuşmazlığın esasına ilişkin temyiz incelemesinin yapılması için Kurulca Dairemize gönderilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.