Danıştay 4. Daire E.2022/6622 K.2022/6851

Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini ibraz etmediğinden bahisle takdir komisyonu kararı uyarınca 2009 yılı için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının 2009 dönemi hesap ve işlemlerinin belgesiz alış-satışlar yönünden incelenmesi amacıyla ilgili döneme ait kanuni defter ve belgelerin .... tarih ve .... sayılı yazı ile ibrazının istendiği, söz konusu yazının şirkete tebliğ edilmesine rağmen verilen süre içerisinde defter ve belgelerin ibraz edilmediği, dava dilekçesinde ilgili dönem defter ve belgelerini Mahkemeye ibraz etmeye hazır olunduğu belirtildiğinden, Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu'nun 08/02/2019 tarih E:2013/3, K:2019/1 sayılı kararı nazara alınarak,

olayda re'sen tarh nedeni bulunup bulunmadığının ve matrahın tespiti amacıyla Mahkemelerinin ara kararıyla, davacıdan 2009 yılına ilişkin yasal defter ve belgelerini ibraz etmesi istenildiği, 30/05/2022 tarihinde davacı vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edilen ara karar gereklerinin verilen süre içerisinde yerine getirilmediği,

ibraz için ek süre talep edilmediği gibi herhangi bir mücbir sebep de ileri sürülmediği görüldüğünden, davacının yasal defter ve belgelerini incelenmek üzere Mahkemeye ibraz etmemek suretiyle vergisel yükümlülüğünü yerine getirmediği dikkate alındığında, adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Takdir komisyonunun indirimleri ret yetkisinin bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ :...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.