Danıştay 4. Daire E.2022/692 K.2022/3372

Dava konusu istem: Davacı adına, 2010-2011 yıllarına ait işletme defteri ve satış faturalarının incelemeye ibraz edilmesine karşın, alış faturalarının ibraz edilmediğinden bahisle, re'sen tarh edilen 2011/2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12. dönemleri üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine, Bölge İdare Mahkemesince; davacı adına düzenlenen … tarihli ve … sayılı vergi inceleme raporuyla, 2010 ve 2011 yıllarına ait alış faturalar incelemeye ibraz edilmediğinden katma değer vergisi indirimleri kabul edilmeyerek beyan tablosunun yeniden düzenlendiği, 2010 yılına ilişkin aynı nedenle beyanların düzeltilmesi sonucu 2010/12 döneminden devreden indirilecek katma değer vergisinin, "0,00-TL" olarak dikkate alındığı,

ayrıca 2011 yılına ait tüm KDV indirimlerinin de reddi sonucunda oluşturulan beyan tablosuna istinaden ödenecek vergi bulunan 2011/2 ila 12. dönemleri için re'sen uyuşmazlık konusu cezalı tarhiyatın yapıldığı dolayısıyla, uyuşmazlık konusu vergilendirme işleminin, hem 2010 yılı için düzenlenen rapora göre 2011/Ocak dönemine devreden 1.435,27-TL tutarındaki indirilecek katma değer vergisinin azaltılmasından, hem de 2011 yılına ait katma değer vergisi indirimlerinin reddedilmesinden kaynaklandığı, Vergi mahkemesi kararının dayandığı,

davacı tarafından 2011 yılı alış faturalarının ibraz edilmemesi nedeniyle KDV indirimlerinin reddedilmesi sonucu yapılan üç kat vergi ziyaı cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı yönündeki gerekçenin yerinde bulunduğu ancak, 2010/Aralık döneminden sonraki döneme devreden indirilecek katma değer vergisinin azaltılmasına neden olan 2010 yılının ilgili dönemleri için davacı adına yapılan katma değer vergisi tarhiyatına karşı açılan davanın ...Vergi Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla reddedildiği,

söz konusu karara karşı davacı istinaf başvurusunun ise Dairelerinin 13/03/2019 tarih ve E:2018/761, K:2019/403 sayılı kararıyla reddedildiği görüldüğünden, bakılan uyuşmazlığa konu cezalı tarhiyatın, 2010 yılından devreden indirilecek katma değer vergisinin azaltılması işleminden kaynaklanan kısmının da hukuka uygun olduğunun anlaşıldığı belirtilerek, davacının dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına dair Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, ...Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı hukuka uygun olduğundan, davalı istinaf başvurusunun yukarıda belirtilen gerekçe eklenerek reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dosyada anılan gider belgelerinin onaylı örneklerinin mevcut olduğu bu belgelere yönelik herhangi bir itirazın bulunmadığı, işyerinin 2011 yılında gerekli bildirimlerinin yapılarak kapatıldığı, inceleme elemanına anılan belge suretleri sunulmasına karşın iş yükü getireceği için kabul edilmediği oysa kendilerinin fatura konusu firmalara katma değer vergilerini ödedikleri halde bu şekilde yapılacak üç kat vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarla mükerrer olarak ödeme yapmak zorunda bırakılacakları bu itibarla anılan Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesi kararının hukuka uygun olmadığı belirtilerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 4. fıkrasında; bölge idare mahkemesinin, ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulmadığı takdirde istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve işin esası hakkında yeniden bir karar vereceği, 5. fıkrasında; bölge idare mahkemesinin, ilk inceleme üzerine verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusunu haklı bulduğu, davaya görevsiz veya yetkisiz mahkeme yahut reddedilmiş veya yasaklanmış hâkim tarafından bakılmış olması hâllerinde, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vererek dosyayı ilgili mahkemeye göndereceği kurala bağlanmıştır.

Anılan Kanun'un 45. maddesi uyarınca istinaf mahkemesi tarafından gerekli inceleme ve araştırma yapılmak suretiyle işin esası hakkında karar verilmelidir.

Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 08/02/2019 tarih ve E:2013/3, K:2019/1 sayılı kararıyla; davacılar tarafından, mücbir sebep olmaksızın inceleme elemanına ibraz edilmeyen yasal defterler ve belgelerin mahkemeye sunulabileceğinin ileri sürülmesi halinde, bu defter ve belgeler davacıdan istenilip, defterlerdeki kayıtlar incelenip, bu kayıt ve belgeler hakkında davanın diğer tarafı olan vergi dairesinin görüşü ve saptamaları da esas alınarak yapılacak hukuki değerlendirmeye göre karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından, oluşan içtihat aykırılığının bu doğrultuda birleştirilmesine karar verilmiştir.

Bu durumda, davacının ilk derece mahkemesince yapılan yargılama aşamasında dosyaya sunulduğu belirtilen alış belgeleri başka deyişle gider faturalarının onaylı örneklerinin, defterleri ile birlikte Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun anılan kararında belirtilen inceleme yapılarak karar verilmek üzere İdareye tevdii gerekmektedir.

Dosyanın incelenmesinden, her ne kadar bozma kararında bozmaya uyularak denilmiş ise de Vergi Dava Dairesince konunun bizzat değerlendirlerek karar verilmediği anlaşılan dava konusu olayda, davacının ilgili dönemlere ait istenilen defterleri ve belgeleri incelemeye yetkili makamlara ibraz ettiği, alış gider belgelerinin ise onaylı fotokopilerini sunduğu belirtilmektedir.

Bu itibarla anılan defterlerle belgelerin incelenmek üzere İdareye tevdi edilerek gerekirse söz konusu alış faturaları düzenleyicileri ile ilgili düzenlenmiş vergi tekniği ve inceleme raporları olup olmadığı sorulup temin edilerek incelenip karar verilmesi gerekirken belirtilen gerekçeyle verilen davanın reddi yönündeki mahkeme kararının hukuka uygun olmadığı sonucuna varılmıştır.