Danıştay 4. Daire E.2022/7444 K.2023/1701

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle vergi tekniği raporuna dayanılarak takdir komisyonu kararları uyarınca vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2010/5,7,8,10,11 ve 12 dönemleri katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesince; davacının ilgili dönemde fatura aldığı Ostim Vergi Dairesi mükellefi. Boya Kimya Mob. İnş. San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkındaki tespitler incelendiğinde, özellikle fatura içeriği malların davacının faaliyet konusuyla uyumlu olduğu, uyuşmazlık döneminde alımlarının bir kısmının gerçek olduğu, işçi çalıştırdığı, beyannamelerini verdiği, fatura düzenlediği tarihten sonraki dönemlerde de faaliyetine devam ettiği, ortaklar hakkında olumsuz bir tespit bulunmadığı dikate alındığında, davacı adına düzenlenen faturaların sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge niteliğinde olduğunun somut verilerle ortaya konulamadığı anlaşıldığından cezalı tarhiyatın bu mükellefçe düzenlenen faturalara isabet eden kısmında hukuka uygunluk,

davacının fatura aldığı diğer mükellef hakkındaki tespitlerin bu mükellef tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığını gösterdiğinden cezalı tarhiyatın kalan kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararı kaldırılarak davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın aleyhe olan kısmının hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.