Danıştay 4. Daire E.2023/10020 K.2024/3519

Dava konusu istem: Davacıya ait, Isparta İli, Atabey İlçesi, ... Mahallesi, eski ... (yeni ...) sayılı parsele ilişkin arazi toplulaştırmasının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının eski parselleri ile yeni parseli verimlilik ve konum açısından aynı özelliğe sahip ve eşdeğer durumda olduğu, davacının eski parselinin üzerinde kalacak şekilde toplulaştırma yapılamamasının teknik bir zorunluluktan kaynaklandığı, davacı 1/4 oranında hisseli malik iken yapılan toplulaştırma işlemi neticesinde kendisine müstakil parselin tahsis edildiği, toplulaştırmaya giren tüm parsellerden yapılan kesinti miktarının %3,8199 olduğu, bu kesinti oranının da yasal sınırlar içinde olduğu, toplulaştırma dağıtım ilke ve esaslarına uyulduğu, dava konusu toplulaştırma işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, eski ... parselin 1/4 hissesinin maliki olduğu, bu hissenin ikiye bölündüğü, tepe ve taşlık bir bölgede arazi tahsis edildiği, verilen parselin eğiminin %6 olduğu, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.