Danıştay 4. Daire E.2023/10219 K.2024/6519

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından; muhtelif beyannamelerle ithali gerçekleştirilen ürünlerin gümrük kıymetinin düşük gösterildiğinden bahisle düzenlenen ...tarih ve ... sayılı Ek Tahakkuk Kararı ve 7431 sayılı Ceza Kararına karşı yapılan itirazın zımnen reddedilmesi işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; gümrük idaresi tarafından, beyanın doğruluğunu tespit amacıyla her türlü bilgi ve belgeyi inceleme hak ve yetkisine sahip bulunmasına rağmen, satış bedeli yönteminin esas alınması için gerekli koşulların mevcut olmadığının her türlü şüpheden uzak, somut bir biçimde ortaya konulmadığı, benzeri eşya belirlenirken yeterli mukayese yapılmadığı anlaşılmakla, doğrudan distribütör firmaların ithalat fiyatları baz alınmak suretiyle davacı adına verilen ek tahakkuk ve ceza kararı ile söz konusu karara yapılan vaki itirazın zımnen reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, kararın bozulması gerektiği

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ:...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.