Danıştay 4. Daire E.2023/10351 K.2024/4239

Dava konusu istem: Binek otomobil ithal eden davacı şirket tarafından, Mart 2011-Aralık 2012 dönemleri arasında gümrük antrepo beyannamelerinde hatalı olarak ÖTV tutarlarının KDV matrahına dahil edilmesinden kaynaklı olarak sehven ödenen 1.108.200,00 TL bandrol bedelinin 3093 sayılı Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu Gelirleri Kanunu'nun 4.maddesi uyarınca iadesine yönelik 30/04/2013 tarihinde yapılan başvurunun zımmen reddi işleminin iptali ile fazladan ödenen tutarın faizi ile iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; uyuşmazlık konusu olayda mahkemelerinin 24/11/2020 tarihli ara kararına verilen cevap ve ekleri incelendiğinde, davacının 30/04/2013 tarihli başvurusu üzerine 13/12/2013 tarihinde işyerinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen rapora göre davacının ÖTV dahil edilmiş KDV matrahı üzerinden hatalı olarak bandrol ücretini hesaplayıp ödeme yaptığı, hatalı olarak 2.295.698,84 TL bandrol ücreti ödendiği ancak ödenmesi gereken tutarın 1.225.774,34 TL olduğu,

fazladan 1.069.923,32 TL bandrol bedeli ödendiği tespit edilmiş olup davacının sehven yapılan ödemenin iadesine yönelik yaptığı başvurunun reddine yönelik işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ve davacı tarafından sehven ödendiği tespit edilmiş bulunulan 1.069.923,32 TL bandrol bedelinin idarenin temerrüde düşürülme tarihi olan başvurunun yapıldığı 30/04/2013 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davacıya ödenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline ve 1.108.200,00 TL bandrol bedelinin ödenmesi talebinin 1.069.923,32 TL'si yönünden davanın kabulüyle 1.069.923,32 TL'nin idareye başvuru tarihi olan 30/04/2013 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davacıya ödenmesine, kalan 38.276,68 TL yönünden davanın reddine, karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının başvurusunun, hatanın kimden kaynaklandığına bakılmaksızın 60 günlük süreye tabi olması gerektiği, davacı şirketin basiretli iş adamı gibi davranması ve üzerine düşen yükümlülükleri zamanında yerine getirmesi gerektiği, kişinin kendi kusurundan menfaat sağlayamayacağı; bunun yanında işlem iptali ve ödenen miktarın iadesi dava konusu olduğunda maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin, mahkeme kararının vekalet ücretine ilişkin hükmü yönünden kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenilen kararın vekalet ücreti dışındaki kısımlarının dayandığı gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir. Temyiz konusu kararın, nispi vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmına gelince; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz İncelemesi Üzerine Verilecek Kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltilerek onanmasına karar verileceği hükmü yer almaktadır.

Temyize konu kararın verildiği tarihte yürürlükte olan 24/11/2021 tarih ve 31314 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin "Danıştayda, bölge idare, idare ve vergi mahkemelerinde görülen dava ve işlerde ücret" başlıklı 15. maddesinin 1. fıkrasında, "Danıştayda ilk derecede veya duruşmalı olarak temyiz yoluyla görülen dava ve işlerde, idari ve vergi dava daireleri genel kurulları ile dava dairelerinde, bölge idare,

idare ve vergi mahkemelerinde birinci savunma dilekçesi süresinin bitimine kadar anlaşmazlığın feragat ya da kabul nedenleriyle ortadan kalkması veya bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi durumunda Tarifede yazılı ücretin yarısına, diğer durumlarda tamamına hükmedilir." hükmüne yer verilmiş olup, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde ise İdare ve Vergi Mahkemelerinde takip edilen konusu para olmayan veya para ile değerlendirilmeyen hukuki yardımlara ödenecek ücret duruşmalı davalarda 3.110,00 TL olarak tespit edilmiştir

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı" başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasında iptal ve tam yargı davaları tanımlanmıştır. İptal davası, idarî işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlâl edilenler tarafından açılan davalar iken, tam yargı davaları ise idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan davalardır.

Dava konusu uyuşmazlık, gümrük antrepo beyannamelerinde hatalı olarak ÖTV tutarlarının KDV matrahına dahil edilmesinden kaynaklı olarak sehven ödenen bandrol bedelinin 3093 sayılı Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu Gelirleri Kanunu'nun 4.maddesi uyarınca iadesine yönelik yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali isteminden ibaret olup; bakılan davanın bir tam yargı davası değil, iptal davası olduğu, temyize konu kararda işlemin iptali ile birlikte "kabule" de hükmedildiği, kabule ilişkin kısmın davada verilen iptal kararının doğal sonucu olduğu, bu durumun bakılan davanın iptal davası olduğu hususunu değiştirmediği açıktır. Bu itibarla, dava sonunda hükmedilecek vekalet ücretinin de maktu olarak belirlenmesi gerekmektedir.

Buna göre, idari işlemin iptali istemiyle açılan işbu dava sonucunda hükmedilecek olan vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerekirken, temyize konu kararla davalı idare aleyhine nispi vekalet ücretine hükmedilmesinde hukuki isabet bulunmamaktadır.

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden temyize konu kararın hüküm fıkrasının "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nispi olarak hesaplanılan 70.247,32 TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine" ilişkin kısmının, "kararının verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu olarak belirlenen 3.110,00 TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine" şeklinde düzeltilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.