Danıştay 4. Daire E.2023/10459 K.2024/5072

2- ... Kurumu VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem : Davacı tarafından, ithal edilen DVR-NVR (network video ve kayıt gösterme) cihazları için ihtirazi kayıtla ödediği bandrol ücretinin iadesi istemiyle davalı idareye yapılan başvurunun reddi yönünde tesis olunan ... tarih ve E... sayılı işlemin iptali ve ihtirazi kayıtla ödenen 1.449.213,52 TL. bandrol ücretinin iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı tarafından ithal edilen cihazların 85.21 GTİP numaralı Video cihazı olup, video cihazına ilişkin öngörülen %16 oranına tabi olduğunun kabulüne olanak bulunmamakla birlikte, davacı tarafından gümrük idarelerine verilen beyannamelerde de cihazların 8521.90 GTİP kodu ile beyan edildiği açık bulunduğundan, bu koda denk gelen Diğer Cihazlar kategorisine ilişkin oran olan %8 üzerinden tahakkuk işlemi gerçekleştirilebileceği;

bu durumda davacı tarafından ithal edilen ürünler için %16 üzerinden ödemiş bulunan bandrol ücretleri toplamı olan 1.449.213,52-TL'nin tarafına iadesi istemiyle yapılan başvurunun; bu cihazlar için %16 oranında bandrol ücreti ödenmesi gereken 85.21 GTİP numaralı Video cinsi cihaz kapsamında bulunduğunun tereddüte mahal vermeyecek nitelikte ortaya konulamaması sebebiyle kabul edilerek,

taraflar arasında ihtilafsız olan %8 oranı üzerinden yapılan hesaplama sonucu bulunan tutar düşüldükten sonra fazlaya dair kısmının davacıya iadesi yönünde işlem tesisi gerekirken, aksi yönde ve davacının talebini tümden reddeden davaya konu ... tarih ve E:... sayılı işlemde hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline ve davacının ihtirazı kayıtla ödemiş olduğu 1.449.213,52-TL'nin tarafına ödenmesine karar verilmesi yönündeki isteminin. 724.606,76-TL'lik kısmının kabulü ile davalı idarece davacıya iadesine, artan kısma ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

İthal edilen cihazların güvenlik sisteminde kullanılan kameraların aldığı ses ve görüntüleri hard diske kaydeden ve daha sonra göstermeye yarayan cihazlar olduğu, "her türlü görsel ve işitsel yayınları alabilen diğer cihazlar" kategorisinde olup %0 bandrol ücretine tabi olduğu, GTİP 8521.90 kodunun "video" cihazlarından olmadığı, %8 oranına tabi DVD player kapsamına da girmediği, davanın kısmen redde ilişkin hüküm fıkrasının bozulması ve ödenen tutarın tamamının iadesi gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Davanın öncelikle süre yönünden reddinin gerektiği, 2521 kodlu video cihazlarının %16 oranında bandrole tabi olduğu, 8521.90 GTİP numarasının DVD- VCD player cihazları için geçerli olduğu, kurumlarının teknik personelince söz konusu cihazların bandrole tabi olduğunun tespit edildiği, nispi yerine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.