Danıştay 4. Daire E.2023/10472 K.2023/4970

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Afyonkarahisar İli, Çay İlçesi, … Mahallesi, …ada, … ve … parsel sayılı davacının maliki olduğu taşınmazları da kapsayacak şekilde yapılan toplulaştırma işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davalı idarenin dosyaya sunduğu beyan dilekçesi ile, eksiklik ve hataların giderilmesi için, 23/06/2021 tarihli askı ilanı ile parselasyon planında değişiklik yapıldığı bildirildiğinden, davanın konusunun kalmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, toplulaştırma işlemlerinin geçerliliğinin, tapuya tescil şartına bağlı olduğu, tescil işlemine kadar planlarda değişiklikler meydana gelebileceği bu nedenle ortada iptali talep edilebilecek bir işlem olmadığı, davanın reddine karar verilmesi, harçtan muaf olan idareye harçların yüklenmesinin mevzuata aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.

Harçtan muaf olan idare aleyhine, davacı tarafından yatırılan harçların yargılama giderleri içerisinde yüklenmesine ilişkin temyiz istemine gelince;

6200 sayılı Kanunun 49. maddesi; "Genel Müdürlük, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır." hükmünü ihtiva etmektedir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde ise, temyiz incelemesi sonucunda Danıştay'ın kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı belirtilmektedir.

Dosyanın incelenmesinden; davacı adına kayıtlı taşınmazlar üzerinde tesis edilen arazi toplulaştırması işleminin iptali istemi ile açılan davada, davalı idarenin parselasyon planında değişiklik yapıldığını bildirdiği, konusuz kalan dava nedeniyle … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karar ile karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin (davacı tarafından yatırılan harçlar da dahil olmak üzere) davalı idare tarafından davacıya verilmesine karar verildiği, Bölge İdare Mahkemesince davalı idarenin istinaf isteminin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6200 sayılı Yasanın 49. maddesinde davalı idarenin her türlü harçtan muaf olduğu kurala bağlanmıştır. İdare Mahkemesince başvuru ve karar harcının davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken harçtan muaf olan davalı idareye yüklenmesinde hukuki isabet bulunmamakla beraber, bu husus yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik kapsamında görüldüğünden, kararın yargılama giderlerine ilişkin kısmının 2577 sayılı Kanunun 49/1-(b) maddesi uyarınca düzeltilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.