Danıştay 4. Daire E.2023/10561 K.2024/645

Dava konusu istem: Serik Belediye Başkanlığı işletme yetkisinde bulunan Cuma Semt Pazarı Çiftçi bölümünde faaliyet gösteren davacının, mazeret bildirmeksizin toplam on iki kez kendisine tahsis edilen satış yerinde tezgâhını açmadığı, bulunmadığı ve yoklamalara katılmadığının tespit edildiğinden bahisle pazar yeri tahsisinin iptal edilmesine ilişkin … tarihli ve … sayılı Serik Belediye Encümeni kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının faaliyet gösterdiği pazar tezgahını mazeret bildirilmeksizin toplam on iki kez kullanılmadığına ilişkin 17/12/2019 günlü tutanaktan başka, tezgah açılmayan her bir gün için ayrı somut tespitler (tutanak, fotoğraf, vb.) bulunmadığından dava konusu encümen kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Pazar Yerleri Hakkında Yönetmelik'in 32. maddesi gereğince uyuşmazlığın hal hakem heyeti tarafından incelenmesi gerektiği, yapılan tespitler ve tutulan tutanakların hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.