Danıştay 4. Daire E.2023/10911 K.2024/2933

Dava konusu istem: Davacının, çiftçi kayıt sistemine kaydı olmaksızın, adına düzenlenen müstahsil makbuzları ile haksız ve yersiz aldığı tespit edilen 9.720,00 TL hububat destekleme priminin gecikme zammı ile birlikte en geç otuz gün içinde geri ödenmesi, aksi takdirde 5 yıl boyunca destekleme ödemelerinden yararlandırılmayacağına ilişkin Diyarbakır Valiliği Fark Ödemesi Desteği İl Komisyonu Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine İdare Mahkemesince verilen kararda; Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde adli tahkikatına devam olunan ... sayılı soruşturma dosyasının derdest olduğu ve davacının haksız ve yersiz aldığı ileri sürülen 9.720,00 TL hububat destekleme priminin kendisi tarafından edinildiği hususunun da soruşturma sonucunda yapılacak yargılama ile ortaya çıkacağı, bu durumda davacı hakkında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu destekleme priminin geri ödenmesi, aksi takdirde 5 yıl boyunca destekleme ödemelerinden yararlandırılmaması yönünde tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının çiftçi kayıt sistemine kaydı olmadan usulsüz ve haksız bir şekilde destekleme ödemesi aldığı, bu durumun Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı müfettişlerince yürütülen incelemeler sonucunda tespit edilmesi üzerine tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.