Danıştay 4. Daire E.2023/11017 K.2024/4383

Dava konusu istem: Davacı şirketin muhtelif tarihlerde ithal ettiği bandrole tabi cihazlar için bandol ücreti ödemediğinden bahisle gecikme zamlarıyla birlikte toplam 140.305,78 TL'nin tahsili amacıyla Türkiye Radyo Televizyon Kurumu İstanbul Müdürlüğü tarafından düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine İdare Mahkemesince verilen kararda; dosyadaki bilgi ve belgeler ile UYAP sistemi üzerinde yapılan incelemeden; dava konusu ödeme emri dayanağı ... tarih ve ... sayılı işlemine karşı açılan davada ...

İdare Mahkemesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararı ile "davanın reddine" karar verildiği, Danıştay Onyedinci Dairesi'nin 05/11/2015 tarih, E:2015/998 ve 2015/4547 sayılı kararı ile anılan Mahkeme kararının bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine ...

İdare Mahkemesi'nin ... sayılı esasına kaydedilen davada, ... tarih, E:..., K:... sayılı kararla "davanın açılmamış sayılmasına" karar verildiği, bu haliyle dava konusu ödeme emrinin dayanağı tahakkukun kesinleştiği; bu durumda, davacı adına tahakkuk ettirilen ve süresi içinde ödenmeyen bandrol ücretlerinin tahsiline yönelik olarak düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahkeme kararının hatalı değerlendirme nedeniyle bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.