Danıştay 4. Daire E.2023/11726 K.2023/5045

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait endüstriyel nitelikli atıksu arıtma tesisi çıkışından alınan numunenin, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği'nde belirlenen değerleri sağlamadığından bahisle 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin (ı) bendi uyarınca 37.696,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlem ile tebliğ edilen bila tarih … sayılı Mersin Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü idari yaptırım karar tutanağının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı davanın reddine yönelik kararının, Danıştay Ondördüncü Dairesinin 22/03/2016 tarih ve E:2014/160, K:2016/2069 sayılı kararı ile bozulması sonrasında, Mahkemenin davanın reddi yolundaki ilk kararda ısrar edilmesine ilişkin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 23/09/2020 tarih ve E:2020/1045, K:2020/1603 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyularak,

yeniden yapılan yargılama neticesinde, şahit numune istenilip istenilmediğine ilişkin bilgileri içermeyen çevre denetim tutanağının, usulüne uygun olmayan ve eksik düzenlenmiş bir tutanak olarak kabulü gerektiğinden dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdari yaptırıma esas teşkil eden denetimde tesis yetkililerinin, şahit numune alınmasını talep etmedikleri için şahit numune alınmadığı, dolayısıyla çevre denetim tutanağına da bu yönde bir kayıt düşülmediği, çevre kirliliğine sebebiyet verildiği açık olmasına rağmen verilen iptal kararının hakkaniyete de aykırı olduğu, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.