KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2023/11771 E., 2025/124 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 8 Ocak 2025
- Esas No
- 2023/11771
- Karar No
- 2025/124
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Bakanlığı
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
559 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2872 sayılı Çevre Kanunu ve ilgili mevzuat hükümlerine aykırı şekilde tehlikeli atık toplamak ve taşımak fiilinin işlendiğinden bahisle aynı Kanunun 20. maddesinin (v) bendi ve 23. maddesi uyarınca, davacı hakkında 737.578,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin, Ankara Valiliğinin... tarihli ve ... sayılı işlemiyle bildirilen, ... tarihli ve ... sayılı idari yaptırım kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı tarafından, usulüne uygun denetim yapılmadığı, cezanın fahiş olduğu ileri sürülmüş ise de; denetim sonucunda düzenlenen tutanak ve çekilen fotoğraflar ile davacının tehlikeli atık (atık yağ) toplama eyleminin sabit olduğu, iş bu davaya konu idari para cezasının uygulanmasından önce davacıya ait işyerinde ve araçta 14.06.2019 tarihinde de denetim yapıldığı,
anılan denetim sonucunda tehlikeli atık (atık yağ) toplama eyleminin sübuta erdiğinden bahisle davacıya 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20'nci maddesinin birinci fıkrasının (v) bendi uyarınca 2019 yılı tarifesine göre idari para cezası uygulandığı ve söz konusu cezanın iptali istemiyle açılan davada ...İdare Mahkemesi'nin... tarihli ve E:......, K:... sayılı kararıyla davanın reddine karar verildiği, aynı fiilin üç yıl içinde tekrar işlenmesi nedeniyle iş bu davaya konu idari para cezasının bir kat artırılarak uygulandığı, davacının sübuta eren eylemi ile ilgili faaliyet izin belgelerinin de bulunmadığı anlaşıldığından,
davacının sübuta eren eylemi nedeniyle 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20'nci maddesinin (v) bendi ve 23'üncü maddesi uyarınca 737.578,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı / davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Denetim sırasında davacının aracında satılmak üzere bekletilen boş varillerin tespit edildiği, denetimin usulüne uygun yapılmadığı, denetim sırasında tespit edilen hususların denetim tutanağına farklı şekilde yansıtıldığı, bulunan boş varillerde analiz yapılmasını gerektiren herhangi bir maddenin de bulunmadığı, idarece asılsız ihbarlara itibar edilerek herhangi bir analiz ya da araştırma yapılmaksızın işlem tesis edildiği, davacıya isnat edilen fiilin her türlü şüpheden uzak şekilde ispat edilemediği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ :...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2023/11771, K. 2025/124, 8 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama