Danıştay 4. Daire E.2023/11786 K.2024/7947

Dava konusu istem: Kocaeli İli, Kartepe İlçesi, ... Mahallesi, ... Sokak No:... adresinde atıktan geri dönüşüm tesisi işletmekte olan davacı şirketin Atık Yönetimi Yönetmeliği 13. maddesinde belirtilen atıkların depolama süresini ihlal ettiğinden bahisle, Çevre Kanununun 20/v maddesini uyarınca davacıya 1.207.155,00 TL para cezası verilmesine ilişkin Kocaeli Valiliği Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda.

2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20/v bendinde; bu kanunda ve ilgili yönetmeliklerde öngörülen yasaklara veya sınırlamalara aykırı olarak tehlikeli atıkları toplayan, ayıran, geçici ve ara depolama yapan, geri kazanan, yeniden kullanan, taşıyan, ambalajlayan, etiketleyen, bertaraf eden ve ömrü dolan tehlikeli atık bertaraf tesislerini kurallara uygun olarak kapatmayanlar hakkında idari para cezası verileceği hüküm altına alındığı, Atık Yönetimi Yönetmeliğinin 13/3. fıkrasında ise; geçici depolama alanında, tehlikeli atıkların en fazla 6 ay, tehlikesiz atıkların ise en fazla 1 yıl süreyle geçici depolanacağının kurala bağlandığı,

davacı şirket tarafından, tesise kabul edilen atıkların 2018 ila 2021 yıllarında, üç yıl süreyle tesiste atık depolanma yapmak suretiyle yasa ve yönetmeliğin atıkların depolanmasına ve bertarafına dair hükümlerine aykırı hareket edildiği sabit olduğundan, anılan hükümlerin ihlali sebebiyle uygulanan dava konusu idari para cezasında hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; ihlalin gerçekleştiği iddia edilen tesisin 17/12/2020 tarihinde başka bir şirkete devredildiği ve bu konuda davalı idare bünyesinde girişimlerin yapıldığı, devir aşamasında verilen para cezasının ve yaptırım kararına dayanak olan tutanağın hukuka uygun olmadığı iddia edilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.