Danıştay 4. Daire E.2023/11981 K.2023/5171

Dava konusu istem: Manisa İli, Ahmetli İlçesi, … Mahallesi sınırlarında … İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tarafından gerçekleştirmesi planlanan "Rn:… (Er:…) Numaralı Kalker Ocağı ve Kırma Eleme Tesisi Kapasite Artışı" projesi ile ilgili başlatılan ÇED sürecinin sonlandırılmasına ilişkin Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Çevresel Etki Değerlendirmesi, İzin ve Denetim Genel Müdürlüğünün … tarihli, … sayılı kararın iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Temyize konu kararda; kapasite artışına konu tesis hakkında daha önceden ''Kalker Ocağı ve Kırma-Eleme Tesisi (24,33 ha alanda, 380.000 ton/yıl Kapasiteli Kalker Ocağı ve 380.000 ton/yıl Kapasiteli Kırma-Eleme Tesisi'' projesi için Manisa Valiliği tarafından verilen … tarihli ve … sayılı ''ÇED Gerekli Değildir'' kararının bulunduğu, bu kararın iptali istemiyle açılan dava sonucunda ...

İdare Mahkemesinin … tarihli ve E:…, K:… sayılı kararıyla anılan ÇED Gerekli Değildir kararının iptaline karar verildiği ve kararın Danıştay 6. Dairesinin 23/06/2022 tarihli ve E:2022/3503, K:2022/7421 sayılı kararıyla kesin olarak onandığı, davacı tarafından kapasite artışına ilişkin yapılan 19/08/2022 tarihli başvurusu ile. Manisa ili, Ahmetli ilçesi,. Köyü sınırları içerisinde RN:.

(Er:…) numaralı 24,33 hektarlık mevcut ÇED alanının 87,045 hektar alana genişletilmesi ve toplam üretim kapasitesinin 380.000 ton/yıl'dan 1.500.000 ton/yıl'a çıkarılması amacıyla Kalker Ocağı ve Kırma Eleme Tesisi Kapasite Artışı Projesi düzenlenerek davalı idareye başvurduğu, davalı idarece ÇED sürecinin başlatıldığı, davacının ÇED başvuru dosyasında yukarıda yer verilen ÇED Gerekli Değildir Kararının yargılama sürecinden bahsedilmediği,

bu durumda, kapasite artışı planlanan projelerin çevresel etki değerlendirmesi sürecinde mevcut ''ÇED Olumlu'' ya da ''ÇED Gerekli Değildir'' kararı da dikkate alınmak suretiyle kümülatif bir değerlendirme yapılması gerektiği, kapasite artışı için tabi olunacak çevresel etki değerlendirme süreci mevcut kapasite ile birlikte toplam kapasite üzerinden tayin edildiği, dava konusu maden sahası için hukuken geçerli ''ÇED Olumlu'' ya da ''ÇED Gerekli Değildir'' kararının bulunmaması nedeniyle kapasite artışının yapılmasının mümkün olmadığı sonucuna varıldığından,

davacının Sicil:… ve Er:… sayılı ruhsatlı maden sahasında yapılması planlanan ''Kalker Ocağı ve Kırma Eleme Tesisi Kapasite Artışı Projesi''ne ilişkin ÇED sürecinin sonlandırılmasına dair dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; proje hakkında verilen ÇED Gerekli Değildir kararının iptal edilmesi üzerine, iptal kararının gerekçelerine de uyularak yepyeni bir ÇED raporu hazırlanarak idareye başvurulduğu, bu durumda ÇED Olumlu ya da ÇED Olumsuz kararı verilmesi gerekirken, sürecin sonlandırılmasının hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği iddia edilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı tarafından; davacı taraf proje hakkında daha önceden verilen ÇED Gerekli Değildir kararının iptal edilmesi üzerine, iptal kararının gerekçelerine de uyularak yepyeni bir ÇED raporu ile idareye başvurduğunu iddia etmişse de; başvurusu dosyasında ÇED Gerekli Değildir kararının iptal gerekçelerinden hiç bahsedilmediği, ortada revizyon edilmiş bir proje başvurusu olmadığı belirtilerek, temyiz isteminin reddi ile temyize konu Mahkeme kararının onanması gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.