Danıştay 4. Daire E.2023/11987 K.2023/6309

Dava konusu istem: Trabzon ili, Araklı ilçesinde yapılması planlanan "Ayvadere Regülatörü ve HES (9 Mwm/8,37Mwe) Projesi"ne ilişkin olarak Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği'nin 17. maddesi uyarınca Trabzon Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü tarafından verilen 17/06/2013 tarih ve 5237 sayılı "Çevresel Etki Değerlendirmesi Gerekli Değildir" kararının, gerekli üretim lisansı başvurusu yapılmamış sayıldıktan sonra verildiğinden bahisle geçersiz sayılması ve yatırımcı şirketin inşai faaliyetlerinin durdurulması istemiyle yapılan 10/10/2022 tarihli başvurunun reddine ilişkin, Trabzon Valiliği Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğünün ... tarihli, ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; Trabzon İli, Araklı İlçesinde gerçekleştirilen Ayvadere Regülatörü ve HES Projesine ilişkin olarak alınan "ÇED Gerekli Değildir" kararının, proje sahibinin değişmesi ile hükümsüz hale gelmediği ve projeyi, proje tanıtım dosyasındaki bütün taahhüt ve yükümlülükleri ile üstlenen müdahil şirket yönünden anılan kararın geçerli olmaya devam ettiği anlaşıldığından, davacının "ÇED Gerekli Değildir" kararının geçersiz sayılması ve yatırımcı firmanın inşai faaliyetinin durdurulması yönündeki talebinin reddine yönelik dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Trabzon Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü tarafından verilen 17/06/2013 tarih ve 5237 sayılı "Çevresel Etki Değerlendirmesi Gerekli Değildir" kararının verildiği tarihi itibarı ile proje sahibi şirket konumunda olan dava dışı SEDAŞ Elektrik Üretim Dağıtım Pazarlama ve Ticaret Anonim Şirketinin, DSİ ile su kullanım anlaşması imzalamasını takiben, 04/12/2008 tarih ve 1866/10 sayılı EPDK kararı ile üretim lisansı verildiği,

söz konusu lisansın sonlandırılmasına yönelik anılan şirket tarafından 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 24/04/2013 tarihinde başvuru yapılmadığı ve EPDK tarafından söz konusu üretim lisansının 14/11/2013 tarihinde iptal edildiği; bu bağlamda üretim lisansı iptal edilen projeye ilişkin olarak verilen ÇED kararının geçersiz sayılması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

1) Davalı tarafından; dava konusu proje kapsamında Trabzon Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü tarafından verilen 17/06/2013 tarih ve 5237 sayılı "Çevresel Etki Değerlendirmesi Gerekli Değildir" kararının tesis edilmesinden itibaren 5 yıl içerisinde yatırıma başlanmadığı gerekçesiyle, söz konusu kararın geçersiz sayılmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davanın reddine karar verildiği, aynı davacı tarafından açılan işbu davada derdestlik bulunduğu.

"ÇED Gerekli Değildir" kararının şirkete değil, projeye verilmiş olduğu ve anılan projede herhangi bir kot, koordinat, kurulu güç ve kullanılan teknoloji değişikliği olmadığı, ÇED Yönetmeliği'nin 21. maddesi uyarınca projenin yeni sahibi olan davalı yanında müdahil şirketin, önceki proje sahibinin taahhüt ve yükümlülüklerini başka bir işleme gerek kalmaksızın yüklendiği, bu nedenle, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

2) Davalı yanında müdahil tarafından; davacının görülmekte olan davayı açmakta menfaatinin bulunmadığı, davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği; üretim lisansının hukuka uygun olarak alındığı ve ilgili mevzuat uyarınca idareye başvurularak devir işleminin sağlandığı, lisans başvuru sürecinin sonlandırılmasının doğrudan ÇED sürecinin sonlandırılması anlamına gelmeyeceği, "ÇED Gerekli Değildir" kararının proje sahibi şirkete değil, doğrudan projeye verilmiş olduğu, bu bağlamda ÇED Yönetmeliği'nin 21. maddesinde de proje sahibinin değişmesi ve projenin devrine yönelik düzenlemeye yer verildiği, bu nedenle, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.