Danıştay 4. Daire E.2023/12005 K.2023/5435

2- (DAVALI YANINDA MÜDAHİL) ... Makina Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi

VEKİLLERİ

Av. ... , Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Muğla İli, Ula ilçesi, ... Mahallesi, ... Mevkiinde bulunan S.... (ER.... ) numaralı ruhsat sahasında davalı yanında müdahil şirket tarafından yapılması planlanan "II-A Grubu Maden (Kalker) Ocağı Kırma Eleme Tesisi, Hazır Beton Santrali ve Beton Parke Büz Üretim Tesisi" projesi hakkında Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği'nin 17'nci maddesi uyarınca Muğla Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü tarafından verilen ... tarih ve ... sayılı "Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) Gerekli Değildir" kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; bozma kararına uyularak, ek bilirkişi raporunun alınması ve söz konusu raporun hükme esas alınabilecek mahiyette değerlendirilerek, işleme konu proje sahasına 3 kilometrelik mesafede zeytinlik alanlar bulunduğu ve söz konusu zeytinliklere zarar verilmeden, toz ve duman çıkarmayacak şekilde faaliyette bulunulmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, ayrıca inert veya aktif tozların direkt veya dolaylı olarak toprak yüzeyine çökmesi sonucunda da bitkilerin oluşması, büyümesi, gelişmesi,

çiçeklenmesi ve üremesinin olumsuz yönde etkilendiği ve dolayısıyla 3 kilometre mesafedeki zeytinliklerin vegatatif ve generatif gelişmesine mani olacak şekilde kimyevi atık bıraktığı anlaşıldığından, uyuşmazlık konusu projenin 3573 sayılı Kanun'un ilgili hükümlerine aykırı olduğu, ayrıca ek bilirkişi raporunda bölgede başka açık ocak madencilik faaliyetlerinin sürdürülmekte olduğu, anılan işletmenin kümülatif etkilerinin proje tanıtım dosyasında göz ardı edilmiş olduğu, öte yandan, proje tanıtım dosyasında alınması planlanan önlemlerin toz çıkışını engelleyen değil, azaltan tedbirler niteliğinde olduğu,

proje tanıtım dosyasındaki eksik hesaplamaya bağlı olarak oluşacak toz konsantrasyonunun doğru biçimde öngörülmesine olanak bulunmadığı, dolayısıyla önlem ve/veya taahhütlerin yeterli olmadığının belirtilmesi karşısında, dava konusu "Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) Gerekli Değildir" kararında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

1- Davalı tarafından; Danıştay Altıncı Dairesinin 31/05/2022 tarih ve E:2022/3166, K:2022/6478 sayılı bozma kararında, hükme esas alınan bilirkişi raporunun ziraat mühendisliği disiplinine ilişkin kısmında, proje tanıtım dosyasının zeytinliklere etkileri konusunda yeterli değerlendirme yapılmadığı gerekçesine dayanıldığı, bozma kararı üzerine bilirkişi heyetinden alınan ek raporda da dava konusu proje özelinde herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, proje tanıtım dosyasında yer verilen önlem ve taahhütlerin yeterli kabul edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

2- Davalı yanında müdahil tarafından; görülmekte olan davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği; bozma kararı üzerine düzenlenen bilirkişi ek raporunun hükme esas alınabilecek nitelik ve yeterlilikte olmadığı, proje tanıtım dosyasında yer alan önlem ve taahhütlerin yeterli olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davalı yanında müdahilin duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.