Danıştay 4. Daire E.2023/1239 K.2023/1567

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde, Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği; 49. maddesinin 3. fıkrasında, kararların kısmen onanması ve kısmen bozulması hallerinde kesinleşen kısmın Danıştay kararında belirtileceği; 50. maddesinin 4. fıkrasında ise, Danıştay'ın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı kurala bağlanmıştır.

Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfaatinin bulunması zorunludur.

Dosyanın incelenmesinden, münfesih davacı şirketin, ilgili dönem kanuni temsilcisi tarafından, davacı şirket adına yapılan tarhiyatlar ve bunlara ilişkin gecikme zammı, gecikme faizi ile vergi ziyaı ve özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davanın, ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davanın ehliyet yönünden reddine karar verildiği, davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun, … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; davalı idarenin lehine olan kararın bozulmasında hukuki menfaati bulunmadığından temyiz isteminin incelenmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.