Danıştay 4. Daire E.2023/12462 K.2023/5885

Dava konusu istem: İstanbul ili, … ilçesi, … Mahallesi, … Caddesi, No:… adresinde bulunan ve "…" unvanı ile içkili kafeterya olarak faaliyet gösteren işyeri için düzenlenen … tarih ve … sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptaline ilişkin ... tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; uyuşmazlık konusu yerin anagayrimenkulün 2 numaralı bağımsız bölümü olduğu, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 5/b maddesinde; tapuda iş yeri olarak görünen yerlerde, umuma açık istirahat ve eğlence yeri açılması durumunda yönetim planında aksine bir hüküm yoksa, kat maliklerinin oy çokluğu ile aldığı kararın bulunması gerektiğinin hüküm altına alındığı,

davacı tarafından da davalı idarece verilen sürelere rağmen kat maliklerinin %51'inin muvafakatini idareye sunamadığı anlaşılmış olup, bu durumda, yönetmelikte belirtilen genel şartı yerine getiremeyen davacı işletmeye ait işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptali yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Söz konusu işyeri için kat maliklerinden muvafakat alınmasını gerektirecek bir durumun bulunmadığı, işyeri açma ve çalışma ruhsatının alındıktan sonra yapılan denetimlerle kesinleştiği, kazanılmış haklarının mevcut olduğu ve dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.