Danıştay 4. Daire E.2023/12570 K.2024/4284

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Bursa İli, Osmangazi İlçesi, … Mahallesi, … ada, … parsel sayılı ve 3239,77 m2, tamamı Hazineye ait taşınmazın ücretli otopark olarak kullanmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 2886 sayılı Devle İhale Kanununun 75. maddesi uyarınca 391.264,61-TL tutarlı ecrimisil tahakkuk ettirilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, 391.264,61-TL ecrimisil tutarlı ecrimisil bedelinin, bölgenin rayiç emsal değeri üzerinden hesaplanan 217.202,35 TL'lik kısmının hukuka uygun olarak tespit ve takdir edildiği anlaşıldığından, dava konusu işlemin 217.202,35 TL'lik kısmında hukuka aykırılık, bu tutarı aşan 174.062,26 TL'lik kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin 174.062,26 TL'ye ilişkin kısmının iptaline, davanın 217.202,35 TL'ye yönelik kısmının ise reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idarece tesis edilen işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.