Danıştay 4. Daire E.2023/12623 K.2023/4969

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Malatya İli Yeşilyurt İlçesi … Mahallesi … ada … parseli kapsayacak şekilde yapılan … tarih ve … sayılı toplulaştırma işleminin iptali talep edilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; Malatya İli Yeşilyurt İlçesi … Mahallesi … ada … parselin mülkiyetinin hazineye ait olduğu, bu alanda 3083 sayılı Kanun uyarınca yapılan toplulaştırma işlemi ile taşınmazın … adına tescil edildiği, anılan taşınmazda ecrimisil ödemek suretiyle zilyetlikten doğan menfaatini korumak amacıyla dava konusu toplulaştırma işlemine karşı dava açtığı anlaşılan davacının hakkının, mülkiyet hakkı sahibinin önüne geçemeyeceği, davacının dava konusu toplulaştırma işleminin iptalini istemesinde hukuken korunması gereken bir menfaati bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, taşınmaza zilyet olması nedeniyle dava ehliyetinin bulunduğu, ecrimisil ödemeleri ve kira sözleşmesi temin edilmeden verilen kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.