Danıştay 4. Daire E.2023/13347 K.2024/2569

Dava konusu istem: Davacı tarafından, işyeri hekimliği sertifikası almak amacıyla yaptığı başvurusunun reddine ilişkin İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğünün ... tarihli E-... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda.

7081 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Kabul Edilmesine Dair Kanun'un 9. maddesi gereğince "Kovuşturmaya yer olmadığına, ek kovuşturmaya yer olmadığına, beraatine ve adli kontrol şartı olmaksızın tahliyesi" dışında karar verilenlerin belgelendirme işlemlerinin süresiz durdurulmasına karar verildiği, bahse konu kararın iptal edildiğine dair davacı tarafından ileri sürülen bir iddia bulunmadığı gibi dava dilekçesinde bahse konu kararın iptali istemine de yer verilmediği,

sayılan kararların niteliği itibariyle şüpheli/sanık konumundaki kişilerin terör örgütü üyeliği kapsamında suçun işlendiğinin net olarak ortaya konulamaması hallerinde verildiği, bu kapsamda Komisyon kararında tahdidi olarak sayılan kararlar dışında verilen diğer tüm ceza yargılamasına ilişkin kararların işyeri hekimliği belgesi verilmesine engel teşkil edeceği, davacı hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararının da, davacının terör örgütü üyeliğini sübuta erdirmesi ve söz konusu ceza yargılamasında tespit edilen hususlar bir arada dikkate alındığında, aynı şekilde değerlendirilmesi gerektiği açık olduğundan,

dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; ...

Ağır Ceza Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile davacı hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 221 ve 223. maddesinin davacıya isnat edilen suça uygulanabilir olduğu tespit edilerek ceza verilmesine yer olmadığına/1 yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, böylece denetim süresinin suç işlenmeden geçirilmesi hâlinde davacı hakkında açılan kamu davasının düşmesi imkânının tanındığı,

bu aşamada davacının suçluluğu hükmen sabit olmadığından masumiyet karinesinin devam ettiği, her ne kadar yargılama sırasında düşme kararı yoksa da denetim sürecinde de kişinin suçluluğu sabit olmadığından masum olduğunun açık olduğu,

dolayısıyla, davalı idare tarafından ceza verilmesine yer olmadığına kararı mahkumiyet olarak kabul edilerek Anayasa'nın 38. maddesinin 4. fıkrasında belirtildiği şekilde davacının suçluluğu hükmen sabit olmadığından masumiyet karinesine aykırı olarak yapılan bu değerlendirmenin, 5271 sayılı Kanun'a göre ceza verilmesine yer olmadığına kararı ile kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmayacağına yönelik düzenlemeyle bağdaşmadığı, davacı tarafından yapılan başvurunun reddine dair işlemde hukuka uyarlık, aksi yöndeki İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davacının istinaf isteminin kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İşlenen bir suça ilişkin olarak açıklanmayan bir hüküm neticesinde, kamu hizmetinde yönetim görevi üstlenen davalı idare tarafından davacı ve benzeri durumda bulunan kişilere "işyeri hekimliği sertifikası" verilmesinin kamu düzenine uygun olmayacağı ileri sürülerek, kararın bozulması istenmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.