Danıştay 4. Daire E.2023/13641 K.2024/1698

Dava konusu istem: Aksaray ili, Merkez ilçesi, ... köyü, ... ada, ... parsel sayılı Hazineye ait taşınmazın arazi toplulaştırması sonucunda mera olarak tescil edilmesine ilişkin kararın iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; bakılan davada, dava konusu taşınmazın mülkiyetinin Hazineye ait olduğu, davacının ecrimisil bedelini ödeyerek gerçekleştirdiği fiilen kullanımının taşınmazın mülkiyet durumunu değiştirmeyeceği de dikkate alındığında, davacının anılan taşınmaz bakımından hukuken korunabilir meşru bir menfaatinin bulunmadığı, dolayısıyla davacının, yapılan arazi toplulaştırması ile dava konusu taşınmazın mera olarak belirlenmesine ilişkin kararın iptalini istemekte meşru bir menfaati bulunmadığı anlaşıldığından, işbu davanın ehliyet yönünden reddi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Taşınmazın uzun yıllardır üzerinde mandıra ve ev yapmak suretiyle kendisi tarafından kullanıldığı, yapı kayıt belgelerinin alındığı, ecrimisil bedellerinin ödenmekte olduğu, dava açma ehliyetinin bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.