Danıştay 4. Daire E.2023/154 K.2023/2015

Dava konusu istem: Davacı adına defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle re'sen tarh edilen 2009/1-12 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; Mahkemelerinin 23/05/2022 ve 17/06/2022 tarihli ara kararları ile verilen 15 günlük sürelerle davacıdan 2009 hesap dönemine ilişkin defter ve belgelerinin sunulması istenildiği, ancak verilen süreler içerisinde, davacı tarafından 2009 hesap dönemine ilişkin herhangi bir bilgi ve belge sunulmadığı görüldüğünden, ilgili dönem KDV beyannamelerinde yer alan KDV indirimlerinin kabul edilmemesi ve KDV beyannamelerinin yeniden tanzimi sonucu tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.