Danıştay 4. Daire E.2023/293 K.2023/1972

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, defter-belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle, takdir komisyonu kararlarına istinaden 2010/ 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 ve 12 dönemleri ile sahte fatura kullandığından bahisle 2010/2 dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine, Vergi Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; uyuşmazlığın davacının defter-belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle, takdir komisyonu kararlarına istinaden 2010/ 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 ve 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerine münhasır kaldığı olayda, davacı şirkete defter ve belge ibraz yazısının, posta yoluyla 10/12/2015 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı adresin,

05/09/2013 tarihinde tescil edilen kararla ortaklık ve müdürlükten ayrılan eski şirket ortak/yöneticisi …'in ikametgah adresi olduğu ve söz konusu kişinin şirketle devam eden bir bağının bulunduğu yönünde bir iddiada bulunulmadığı gibi, Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi sorgulamalarından, söz konusu adresin şirket adına tescil ve ilan edilen kararlarda da geçmediği, bu nedenlerle, şirket açısından 213 sayılı Kanun'un 101. maddesinde sayılan bilinen adresler arasında olmayan adreste, şirket adına tebligat almaya yetkili bulunmayan şahsa yapılan defter-belge ibraz yazısı tebliğinin usule uygun olmadığı anlaşıldığından,

davacı şirketçe, defter-belgelerinin usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen mücbir sebep ileri sürülmeksizin incelemeye ibraz edilmediği kabulünden hareketle yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle bozulan kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, … Bölge İdare Mahkemesi, ... Vergi Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yapılan temyiz istemi Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 26/10/2022 tarih ve E:2022/1085, K:2022/1268 sayılı kararı ile bozma kararına uygunluk yönünden reddedilerek, kararın diğer hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinin sonuçlandırılması için Kurulca Dairemize gönderilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.