Danıştay 4. Daire E.2023/3066 K.2023/2716

Dava konusu istem: Davacı adına vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2020/1-12 dönemine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

Uyuşmazlıkta verilen kararların özeti:

… Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesinin söz konusu kararına karşı yapılan temyiz başvurusu hakkında ise; Dairelerinin … tarih ve E:..., K:…, T:… sayılı kararıyla, 2577 sayılı Kanunun "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde Danıştay Dava Dairelerinin nihai kararları ile Bölge İdare Mahkemelerinin vermiş olduğu kararlardan hangilerinin temyize tabi olduğu sayılmış olup, işbu vergi davasının konusunu oluşturan tutarın, anılan Kanun'un 46/b. maddesinde düzenlenen temyiz yoluna konu edilebilecek kararlara ilişkin sınırın altında olduğu anlaşıldığından, Dairelerince istinaf başvurusu sonuçlandırılarak kesin olarak verilen karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı sonucuna ulaşılarak 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48/6. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, adına yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.