Danıştay 4. Daire E.2023/3149 K.2023/3292

Dava konusu istem: Davacı tarafından, ihtirazi kayıtla verilen 2020/Nisan dönemine ait muhtasar beyanname üzerine yapılan kurumlar (stopaj) vergisi tahakkukunun ihtirazi kayda isabet eden 1.408.175,38-TL'lik kısmının iptali ve fazladan ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; bozma kararına uyularak, yurt dışında mukim şirketler tarafından Türkiye'deki müşterilere verilen reklam hizmetlerine ilişkin ticari faaliyetlerin asli ve önemli kısmının, ya da tamamının bu web sayfaları üzerinden yürütüldüğü, hatta web sayfaları vasıtasıyla yürütülen bu faaliyetin, ticari faaliyetin asli fonksiyonlarını oluşturduğu, dolayısıyla ilgili web sayfalarının "ticari faaliyetin icrasına tahsis edilen veya bu faaliyetlerde kullanılan yer" yani işyeri olarak kabulü gerektiği sonucuna ulaşıldığından,

yurt dışında mukim şirketlere gerçekleştirilen ödemeler üzerinden yapılan vergi kesintisinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Verilen kararda işyeri kavramının hatalı yorumlandığı, dar mükellef kurumların elektronik ortamında sunduğu hizmetlerin işyeri olduğunun ve vergilendirme kapsamında kabul edilmesinin vergilemenin Anayasal ilkelerinden kanunilik ve kıyas yasağı ilkelerine aykırı olduğu, iş yeri kavramının gerek ulusal, gerekse uluslararası mevzuatta fiziki bir yer olarak kabul edildiği, işyeri tanımının elektronik ortamda yürütülen faaliyetleri de kapsayacak kadar açık olmadığı,

bu nedenle elektronik ortamın işyeri oluşturduğu yönündeki yaklaşımın kanunilik ilkesi ile çeliştiği, ülkemizin taraf olduğu çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmalarında da elektronik ortamda yürütülen faaliyetlerin işyeri kapsamında görülmediği, bu sorunun çözümü için OECD'nin küresel bazda yürüttüğü çalışmaların henüz neticelenmediği ve yerel mevzuatlara işlenmediği hususu bariz bir şekilde ortada iken elektronik ortamda yürütülen faaliyetlerin işyeri oluşturduğunun kabulünün uluslararası mevzuata ve uygulamalarla da örtüşmediği, Vergi Dava Dairesinin bozma kararına uyarak ret kararı vermesinde hukuka uyarlık bulunmadığı,

kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Bölge İdare Mahkemesince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 10/11/2022 tarih ve E:2022/2636, K:2022/6390 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.