Danıştay 4. Daire E.2023/3457 K.2023/3331

… VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …Makina Metal Sanayi Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

…Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına sahte belge düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle vergi inceleme raporuna istinaden, re'sen tarh edilen 2020 yılı tekerrür uygulamalı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesince verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararda; düzenlenen tüm belgelerin gerçek anlamda mal veya hizmet teslimine dayanmayan sahte belgeler olduğu ve söz konusu belgelerin komisyon geliri elde etmek amacıyla düzenlendiği sonucuna varıldığından, üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı;

dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri nedeniyle arttırılan kısımları yönünden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının dayanağının 2015/3 dönemi için kanuni süresinden sonra verilen beyannameye ilişkin vergi ziyaı cezası olduğu ve buna ilişkin ihbarnamenin 13/04/2016 tarihinde tebliğ edildiği,

15/02/2017 tarihinde uzlaşma sonucu cezanın kesinleştiği, kesinleşen tutarın 11.056,00-TL olduğu görüldüğünden tekerrür uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamakla beraber, 7338 sayılı Kanunla yapılan değişikle "arttırım tutarının kesinleşen cezadan fazla olamayacağı" kurala bağlandığından ve lehe olan kanun hükmünün geçmişe yürüyeceği yönündeki ceza hukuku genel ilkesi karşısında tekerrür fiili nedeniyle arttım tutarının kesinleşen 11.056,00-TL'ye isabet eden kısmında hukuka aykırılık, aşan kısmında ve somut tespit bulunmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.