Danıştay 4. Daire E.2023/3587 K.2023/3269

Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … numaralı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu ödeme emrinin 2018/1-3, 2018/4-6, 2018/7-9 ve 2018/10-12 dönemleri için düzenlenen geçici vergi asıllarına ilişkin olarak, mahsup süresi geçtikten sonra salınan ve yasa gereği terkin edilmesi gereken kurumlar geçici vergisi asıllarının, terkin edilmeyip tahakkukları verilerek kesinleştirilmesi ve vadesinde ödenmediğinden bahisle dava konusu ödeme emriyle takibe alınması hukuken mümkün olmadığı için bu kısımlar yönünden hukuka uyarlık bulunmadığı,

diğer kısımlar yönünden ise, usulüne uygun olarak tahakkuk eden ve vadesinde ödenmeyen kamu alacaklarının tahsili amacıyla düzenlendiği görüldüğünden, bu kısımlar yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında yapılan iş ve işlemlerin yerinde ve yasal olduğu, kararın kabule ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.