Danıştay 4. Daire E.2023/4661 K.2024/5415

2- (Davalı) ... Belediye Başkanlığı VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek aleyhlerine olan hüküm fıkralarının taraflarca bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Balıkesir ili, Gönen ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... sayılı parsel de yer alan ve mülkiyetinin 912,83 m²'sinin davalı idareye ait olduğu taşınmazın "Hizmet Binası, Trafo ve Bahçe" olarak kullanılmak suretiyle davacı şirket tarafından fuzulen işgal edildiğinden bahisle, davalı tarafından bahse konu taşınmazın kendisine ait olan 912,83 m²'lik kısım için davacı şirketten 72.000,00-TL ecrimisil bedeli istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Gönen Belediye Encümeni kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; uyuşmazlığın dava konusu ecrimisil bedelinin yüksek olduğu iddasindan kaynaklandığı, çözümünün teknik bilgi ve incelemeyi gerektirmesi nedeniyle keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, hazırlanan 15/08/2014 tarihli bilirkişi raporunun taraflara tebliğ edildiği, bilirkişi raporuna idarenin yaptığı itirazın raporu kusurlandıracak nitelikte görülmediği belirtilerek rapor hükme esas alınmış ve 13/07/2010- 12/07/2013 tarihleri arasında davacıdan istenilmesi gereken ecrimisil tutarının 64.751,59 TL olması gerektiğinin tespit edilmesi karşısında;

dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin 64.751,59 TL.'lik kısmında hukuka aykırılık, 7.248,41- TL.'lık kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin 64.751,59 -TL'lik kısmı yönünden davanın reddine 7.248,41-, -TL'lik kısmının ise iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

TEDAŞ ile aralarında imzalanan 24/07/2006 tarihli "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi"ne istinaden TEDAŞ'ın uhdesinde bulunan dağıtım sisteminin, dağıtım tesislerinin ve dağıtım tesislerinin işletilebilmesi için varlığı zorunlu olan taşınır ve taşınmazların işletme hakkının kendilerine devredildiği, dava konusu parselin tamamının TEDAŞ mülkiyetinde iken İmar Kanununun 18. maddesi uygulaması neticesinde ... hissesinin davalı belediye adına tescil edildiği, dava konusu parselin "Resmi Kurum Alanı" olarak kayıtlı olduğu.

2705 sayılı Kanunun ek 1. maddesinde getirilen "Türkiye elektrik Kurumu, geçişe ve yararlanmaya mani olmamak şartıyla, cadde, sokak, yol, park ve meydan gibi kamuya tahsis edilmiş yerler ile genel ve katma bütçeli kurumlar il özel idareleri, belediyeler, köyler ve kamu iktisadi teşebbüslerine ait arazi üzerinde ilgili kuruluşların görüşlerini alarak elektriklendirme hizmetine ait üretim, iletim ve dağıtım tesisleri kurma hakkına sahiptir.

Bu yerler üzerinde irtifak ve intifa hakkı bedelsiz olarak Türk Elektrik Kurumu adına tesis edilir" hükmü uyarınca da davalı idarenin uygulamasının hukuka aykırı olduğu; elektrik dağıtım tesislerinin kamu hizmeti vermek amacıyla yapılmış mülkiyeti kamuya ait tesisler olduğu, TEDAŞ'ın mülkiyetinde olan ve taraflarınca yalnızca işletilmesi yapılan bu tesislerin bulunduğu taşınmazlardan ecrimisil talep edilmesinin hukuka uygun olmadığı hususları belirtilerek Mahkeme kararının aleyhlerine olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Dava konusu ecrimisil ihbarnamesiyle istenilen bedelin hukuka ve mevzuata uygun belirlendiği, fahiş olmadığı, bilirkişi raporunun eksik düzenlendiği, rapora itirazlarının dikkate alınmadığı hususları belirtilerek Mahkeme kararının aleyhlerine olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.