Danıştay 4. Daire E.2023/4773 K.2024/3876

Dava konusu istem: İstanbul İli, Bakırköy İlçesi, … Mahallesi, … Bulvarı, … Sokak karşısındaki orta refüjün baz istasyonu olarak fuzulen işgal edildiğinden bahisle 01.03.2010-01.03.2013 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olarak düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesine istinaden ihtirazi kayıt ile ödenen 85.888,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; dava konusu ecrimisil bedelinin dayanağı olan … tarih ve … sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesini iptal eden mahkeme kararının kesinleştiği anlaşıldığından ihtirazi kayıt ile ödenen ecrimisil bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı şirkete geri ödenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulü ile 85.888,00-TL'nin ödeme tarihi olan 12.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin talep ettiği tutarın ödeneceği savunma dilekçemizde belirtildiğinden, davanın kabulü halinde Avukatlı Asgari Ücret Tarifesinin 6.maddesi gereği vekalet ücretinin tamamına değil yarısına hükmedilmesi gerektiği, öte yandan yargılama giderlerinden olan harç ve vekalet ücretinin nispi değil maktu olarak hesap edilmesi gerektiği belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.