Danıştay 4. Daire E.2023/545 K.2023/787

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile eklenen Geçici 8. maddesi uyarınca halen uygulanmaya devam edilen şekliyle 46/2. maddesinde; özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde, Danıştay dava daireleri ile idare vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği, 48/6. maddesinde;

temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde kararı veren mahkemenin, ilk derece mahkemesi olarak davaya bakan Danıştay dairesinin temyiz isteminin reddine karar vereceği, mahkemenin veya Danıştay dairesinin bu kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği düzenlenmiş, 48/7. maddesinde de temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapıldığı hususunun dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesi ve kurulunca saptanması halinde, bu daire ve kurulca temyiz isteminin reddine karar verileceği hükme bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı davanın reddine ilişkin kararına karşı davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla istinaf istemi reddedilmiştir. Sözü edilen temyize konu kararın davacı vekilinin elektronik posta adresine tebliğ edildiği 06/11/2022 tarihinden itibaren en geç, temyiz süresinin son günü olan 06/12/2022 tarihinde temyiz dilekçesinin verilmesi gerekirken, otuz günlük süre geçirildikten sonra 13/12/2022 tarihinde kayda giren dilekçeyle temyiz başvurusunda bulunulduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, davacı vekili tarafından Vergi Dava Dairesinin kararının bozulması istemiyle süresi içinde yapılmayan temyiz başvurusunun incelenme olanağı bulunmamaktadır.