Danıştay 4. Daire E.2023/5522 K.2024/5435

Dava konusu istem: Antalya ili, Muratpaşa ilçesi, ... Mahallesinde bulunan ... ada, ... parsel sayılı hazineye ait 2.298,00m² yüzölçümlü taşınmazın 338,00 m²'sinin, üzerinde restaurant-çay bahçesi (... Restaurant) yapılmak suretiyle 30/01/2013- 29/01/2018 tarihleri arasında fuzulen işgal edildiğinden bahisle 326.217,20 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptaline karar verilmesi iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; taşınmazdaki ... Restaurant ünvanıyla işgalin, ... Restoran Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından, başka bir ifadeyle tüzel kişice gerçekleştirildiği, anılan şirketin ise, 09/12/2014 tarihinde kurularak Ticaret Siciline tescil edildiği hususları dikkate alındığında, şirketin mal varlığı araştırılmadan doğrudan doğruya davacı adına düzenlenen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacının, fuzuli şagil olduğu, taraflarınca, tüzel kişi veya yetkilisi adına ecrimisil istenebileceği ve işlemin mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.