Danıştay 4. Daire E.2023/6340 K.2024/2271

Dava konusu istem: Ankara İli, Çankaya İlçesi, ... Mah. ... ada ... ve ... parsel arasında kalan park alanı vasfındaki taşınmazın işgal edildiğinden bahisle davacı şirketten geriye dönük (25/04/2008-25/04/2013) 5 yıl için 480.000,00-TL, işgalin devamı süresince ise aylık 4.009,00-TL ecrimisil bedeli istenilmesine ilişkin Çankaya Belediye Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı işlemi ile bu işlemin dayanağı olduğu belirtilen Çankaya Belediye Encümeni'nin ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine İdare Mahkemesince verilen temyize konu kararda; belediye taşınmazlarının işgali nedeniyle ecrimisil takdirinin taşınmazın fiilen işgal edildiği tespit edilen döneme ilişkin olduğu, bu durumda dava konusu işlemin tespit tarihinden sonraki henüz gerçekleşmemiş gelecek döneme ilişkin ecrimisil takdir edilmesine ilişkin kısmı yönünden hukuka aykırı olduğu, davanın geriye dönük ecrimisil takdiri yönünden ise; taşınmazın davacı tarafından işgal edildiğine ilişkin bir tespit tutanağının mevcut olmadığı,

davacı tarafından işgal edilen alanın 1.790 m² olmadığı yönündeki itirazı üzerine davalı idarece düzenlenen 26/12/2013 tarihli işlem ile işgal alanının 897 m² olarak düzeltilmesine rağmen, geriye doğru talep edilen ecrimisil bedelinin düzeltilmeyerek 1.790 m² için talep edilen bedelle aynı kaldığı anlaşıldığından dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.